Home | Contact | Sportlaan 2, 3257 XN Ooltgensplaat

E2 verslagen 2014-2015

Wedstrijdverslagen:

OFB E2 - Ouders 3-4
“Hoe dan ook, ik ga niet verliezen van die gasten” Donny, 16 mei 2015 “Op een slof en een oude voetbalschoen, worden de ouders kampioen….”, loop ik te zingen als ik mijn minstens 25 jaar oude voetbalschoenen, een soort oldtimers, tevoorschijn haal. Ik schrik er zelf van want het is de hit van Johnny Hoes uit de jaren ’70 over 020. Ik verdring het lied met de gedachten aan hoe het voor Pepijn begon: 2010, Pepijn en Youri, samen 10 jaar, gingen het kabouterteam versterken. Pepijn toen al als doelman. Youri in de verdediging. Nu, 5 jaar later, is de samenstelling van het team erg veranderd, maar de positie van deze twee oudstgedienden, nu elk 10 jaar oud, voor de E2 is ongewijzigd. Enfin, straks als afsluiting van de OFB-kampnacht dé wedstrijd waar door de E2-spelers al maanden naar wordt uitgekeken: Kampioenen E2 versus de ouders. Shirt, kousen en scheenbeschermers zoeken en ik ben er helemaal klaar voor! Ondertussen wordt er druk geWhatsAppt door de ouders: “Goedemorgen” over en weer. Is dit wel zo’n goede morgen als je als bijna 50-jarige moeder de voetbalwei in moet? Voetbalschoenen worden te leen gevraagd. De juiste maat is voorhanden, dus dat is ook geen reden om niet te voetballen. Jan vraagt zich af of de kinderen geslapen hebben. Wij hopen van niet: zijn ze in ieder geval erg moe! Om je wat moed in te drinken is een roseetje voor de vrouwen het advies. Een blik op mijn klok, 8.59 uur, dus nog voor 9 uur, zegt me dit niet te doen. Het bericht dat broer René, keeper van de C’s, ons doel gaat verdedigen, geeft moed. 11.45 uur worden we op het veld verwacht. In de chaos van de kleedkamer een plekje zoeken om om te kleden, hopend dat ik na afloop van de wedstrijd mijn eigen spullen weer kan vinden. En dan kom ik erachter dat ik echt niet meer ‘piep’ ben: meer ouders op het terras dan op het veld. Allemaal een lichaamsdeel gebruikend om niet te hoeven voetballen: last van een rib, last van mijn rug, verstandskies net getrokken, blessure aan knie…… Van de week met de BBQ was daar ook niks van te merken. “Je wordt ouder mama/papa, geef het maar toe….”(Peter Koelewijn), komt in me op. Maar ik heb nergens last van. Ik kan ook de papa niet sturen; die wenst ons vanuit Spanje veel succes. Op het veld tref ik gelukkig moedige mama Petra, volgens mij op nagelnieuwe sloffen, die deze strijd durft aan te gaan. Als we de papa’s zien is elke vorm van vrees weg: Corjan, Florian, Pedro, Reinier, Rob, Youri, zoals gezegd broer René en last but not least, de maestro himself: Donny. Enige uniformiteit in de kleding ontbreekt. Reinier oogst bewondering in zijn Ronaldo-shirt. Zou het hem helpen in een shirt met zijn naam te spelen? Pedro krijgt de vraag wat voor sokken hij eigenlijk aan heeft. “Skisokken”, is zijn antwoord. Dit zal wel met het weer te maken hebben. Het sneeuwt dan wel niet, maar het begint steeds harder te miezeren. Bij het E2-team ontbreekt alleen Lotte. Evenals haar mama Anne; juist op haar hadden we ingezet. Haar staat van dienst in de voetballerij reikt verder dan Ooltgensplaat en dat willen we nu wel eens zien. Trainer/coach Jan, stijlvol gekleed in het E2-kampioensshirt 2014-2015, versterkt na een nacht niet-slapen zijn 11 spelers van de E2. De teams zijn er klaar voor. Donny’s missie is duidelijk: “Hoe dan ook, ik ga niet verliezen van die gasten!” Als ouders kunnen we ons daar volledig bij aansluiten. Fluitsignaal van scheidsrechter Emiel, de aftrap en de wedstrijd is begonnen. Pedro heeft als tactiek “Alle ballen op Anne”, maar hij komt er nu achter dat Anne er helemaal niet is ;-). We hebben geen opstelling afgesproken. Mama Petra en ik zijn laatste man, dus laatste mama's. De mannen bestrijken het middenveld en de voorhoede. Donny wil zijn missie kracht bijzetten. In de achtste minuut scoort hij het eerste doelpunt. 0-1! De bal gaat over en weer. De E2 wil scoren. Man oh man, wat is dit veld groot; en dan is het maar een half veld. Waarom spelen wij niet in het opblaas levend-tafelvoetbalspel? Elke keer worden we gered door een papa op het middenveld, die de laatste mama’s komt helpen. Wat maakt die Corjan een meters! En als hij de bal dan heeft, dolt hij nog even, alvorens hij de bal overpasst. Een klasse apart! Ook Pedro kan aardig met de bal overweg. Het ontbreekt hem aan conditie, zegt hij zelf. Aan Florian is ook te zien dat hij niet voor het eerst voetbalt. Zijn techniek zegt dat hij vroeger bij de toekomst hoorde. Voorin proberen Reinier, Rob en Youri, Donny van dienst te zijn. Zij lopen keer op keer in het cordon van verdedigende E2-tjes die het onmogelijk maken te scoren. Zeer behendig manoeuvreert zich Jan daar keer op keer tussen om zijn E2 te helpen. Hij wil zijn talenten ook vandaag laten schitteren. In mijn buurt steeds aanvallers Lars en Jeroen. Vooral deze laatste is erop gebrand te scoren. Wat is er immers leuker dan de bal achter je eigen broer schieten! Ineens overal E2 om me heen: voor, achter, links, rechts…. Ik probeer de bal nog weg te trappen. Stijn heeft de bal voor zijn voet en ik zie hoe hij met een prachtige omhaal de bal in het doel schiet. 1-1. Het begint steeds harder te miezeren. Jesca vertrouwt me toe: “Alles plakt aan mij”. Bah, ook aan mij. Waarom doe ik dit? Doorweekt shirt, doorweekte schoenen. René adviseert me bij thuiskomst kranten in mijn schoenen te doen. “Dan zijn ze zo weer droog”. Ze hoeven niet snel te drogen, want pas in 2016 zal ik ze weer nodig hebben. Eindelijk: het fluitsignaal voor de rust. Ik vind dat ik nu wel een roseetje verdiend heb. Ik krijg een bekertje rode vloeistof in handen gedrukt, mierzoet, in ieder geval de kleur van rosé . De tweede helft begint. Zoals elke gespeelde wedstrijd zijn de spelers E2 dan fanatieker. Vandaag is dat in eerste instantie niet het geval. De papa’s kiezen voor de aanval. Pepijn staat beresterk in zijn doel en het lukt de papa’s niet te scoren. Het is droog en de zon probeert door te komen. De E2 wil ongeslagen kampioen blijven. Dat kan maar op één manier: aanvallen! Ze zoeken elkaar, ze zoeken de ruimte, weer is het Stijn die de bal voor zijn schoen krijgt. Mama Petra staat haar mannetje door verschillende keren de bal zo hard als ze kan weg te trappen. Ook zij kan niet verhinderen dat Stijn weer scoort: 2-1. Florian blijft geblesseerd liggen als Jan een prachtige panna heeft gespeeld, waarbij Florian zijn knie verdraait. Margreet loopt er bezorgd heen, wat Basti de opmerking ontlokt: “Doe maar rustig aan, Margreet. Het is een man”. Een prima advies, want binnen vijf minuten gaat het slachtoffer weer volle bak. De E2 blijft aanvallen. Joas staat voor het doel en schiet. Ik probeer mijn voet nog voor de bal te krijgen en schamp de bal. Helaas, de bal belandt in het doel. 3-1. “Is dit een eigen doelpunt?”, is mijn vraag. Maar hier leer ik “schutter is koning”, dus dit doelpunt wordt gelukkig aan Joas toegekend. “Hoe dan ook, wij gaan winnen”, betekent: aanvallen ouders! Dat gebeurt. Een hands van E2-Youri zorgt dat de bal niet in het doel komt, maar heeft ook tot gevolg dat er een penalty genomen gaat worden. Oeps, die mag ik nemen. Daar sta ik oog en oog met mijn keeper-zoon. “Hoe dan ook, wij gaan winnen”, wil ook ik. Dat betekent de bal in het net schieten. “Niet naar de keeper kijken”, hoor ik. “Schieten!” Eerst een schijnbeweging. Dan linksboven in de kruising: 3-2. “Hoe dan ook, wij gaan winnen”. Donny scoort! 3-3 Met nog maar 2 minuten speeltijd lijkt het dat deze thriller gelijk zal eindigen. Maar onze “Donny, hoe dan ook, wij gaan winnen” scoort weer: 3-4. Nog een keer de aftrap, dan het eindsignaal: De E2 verliest de eerste wedstrijd van dit seizoen!
OFB E2 - Melissant E2 6-2
Was het vorige week geen fraai voetbal wat onze E2-pareltjes lieten zien tegen de Dirkslandse dames, kunnen ze vandaag nog één keer vlammen, is de vraag. Uit Melissant zijn wat meer ouders meegereisd dan gewoonlijk, omdat zij het kampioensteam willen zien spelen. De WhatsApp-verslaggeving reikt vandaag ver buiten de Plaete. Immers, het is meivakantie en een aantal spelers geniet elders van vakantie. We missen hen! Donny is aan het werk. Huib Jan neemt zijn taak over. Samen met Jan heeft hij vandaag een missie: de status “ongeslagen kampioen” behouden. Na 9 minuten speeltijd kunnen we het eerste doelpunt noteren. Vervelend voor Melissant is dat het een eigen doelpunt is . Het team en het publiek kan er ook niet echt blij mee zijn. Immers, tot nu doen speelden wij steeds op eigen kracht en dat willen we ook vandaag zo houden. Er wordt op een kluitje gevoetbald. De breedte van het veld lijkt vergeten. Een kwartier later lukt het Max de bal op maat naar Jeroen te spelen. Jeroen aarzelt geen seconde en scoort. Nu mogen we juichen! 2-0 Een minuut of vijf blijft het gerommel voor het doel. OFB wil wel, maar Melissant weet wat verdedigen is. Door de drukte voor het doel, zijn zowel de spelers als de keeper het overzicht kwijt. Er valt weer een doelpunt. Het lijkt in de drukte dat Max scoort, maar door het chaotische kunnen we niet anders concluderen dan dat er weer een eigen doelpunt wordt gescoord. Enfin, 3-0  Heel snel na de rust lukt het Melissant te scoren. 3-1 Joas krijgt een prachtige kans, maar de keeper staat zijn mannetje en zorgt er voor dat de bal niet over de doellijn rolt. Nog steeds is het rommelig voetbal. De ruimte wordt niet gezocht. De Melissantse keeper-vader heeft zich tussen de OFB-aanhang gemengd. Hij durft! Hij constateert dat dit kampioensteam wel ‘een beetje tegenvalt’. Wij kunnen niet anders dan dit beamen. Maar, je kunt niet altijd vlammen. Melissant buit dit gerommel uit en scoort weer: 3-2. Vanaf de diverse vakantie-adressen wordt meegeleefd en “Houd vol!” is het advies . Het lijkt of Xander het gehoord heeft want hij benut zijn kans en scoort: 4-2. Een zucht van verlichting door het publiek! Xander is op dreef, passt de bal naar Lars, die hem mooi in de hoek schiet: 5-2. We zijn haast aan het eind van de wedstrijd als ongeveer het hele team bij elkaar voor het Melissantse doel staat. Ieder krijgt de bal wel een keer op zijn schoen en probeert te scoren. Chaos! De in de rebound de bal op de schoen van Lars. Lars haalt uit; zijn tweede punt vandaag: 6-2. De scheidsrechter vindt dit het moment om de wedstrijd af te fluiten. Het was geen fraai voetbal vandaag, maar de doelstelling “ongeslagen kampioen” blijven is bereikt. We hebben wel meer vuur in het team en in de strijd gezien. Beter kort gebrand, dan lang gesmeuld, is vandaag zeker een waarheid. We kijken terug op een fantastisch voetbalseizoen voor onze E-2. We zijn de beste van Hellevoet, We zijn de beste van Dirksland, We zijn de beste van Melissant, We zijn de beste van Ouddorp, We zijn de beste van Middelharnis, We zijn de beste van Zinkweg, We zijn de beste van Oude-Tonge, WE ZIJN DE BESTE VAN DE E-PUPILLEN 9e KLASSE 24! TROTS OP ONZE E2-PARELS:
OFB E2 - DVV '09 E5M 7-2
Zaterdag 25 april 2012 OFB E2 – DVV09 E5M Na de winst op Zinkweg een week geleden ontstaat de ware kampioenskoorts. Immers als ‘we’ (lees: het team) winnen, zijn WE kampioen! En dat moet worden voorbereid. - Kinderbubbels check: v - Supportersbubbels check: v - Plastic glazen check: v - Kampioensshirts bestellen Maat 128, 140, 152 en 164 check: v - Bekers bestellen check: v - Spandoek maken check: v Met zoveel enthousiaste ouders loopt de voorbereiding gesmeerd. Handelskwekerij Van Rossum biedt spontaan aan de bekers te betalen. Iedereen blij met zo’n sponsor! Dank jullie wel ;-). Ouders geven snel de gewenste maat door, maar dan blijkt dat de shirts in Eindhoven besteld worden. Oeps, daar reed afgelopen weekend ook een platte kar….. maar niet van de favoriete club. Als dat maar goed komt. Donny mag dit eigenlijk ook niet weten ;-). Dit brengt de discussie op de platte kar voor het E2-team. Besloten wordt dat dat te gevaarlijk is en dat er gewoon bij de kantine gehuldigd gaat worden. Er zijn ook aarzelingen: op maandag wordt het enthousiasme getemperd door de vraag op WhatsApp: He, en wat als ze verliezen zaterdag? Het vertrouwen van Donny is grenzeloos: “Verliezen doen we dit seizoen niet!” is zijn antwoord. Dat willen we horen. Gelukkig blijft de aanvangstijd van de wedstrijd 9.00 uur. Dit betekent dat de ouders die ook een F-ster hebben, heel snel uit Oud-Beijerland moeten komen. De wedstrijd spelen, geen penalty’s nemen, niet douchen en vol gas naar huis. Andere ouders zijn de vorige avond al op vakantie gegaan, maar gezien het belang van deze wedstrijd komen ze er graag voor terug. Het toppunt in deze is Michelle: haar ouders zijn met broerlief al op vakantie, maar zij wil perse voetballen. Haar meest trouwe aanhang, opa, kan zich dit helemaal voorstellen en zal haar na de wedstrijd naar het vakantieadres in Drenthe brengen. Samen met oma is hij van de partij om Michelle kampioen te zien worden. Applaus! Later zal ook blijken dat we heel blij is dat zij erbij is; wat een goede verdedigster is dat toch. Met haar snelheid en handigheid weet zij vaak de bal van de tegenstander af te troeven. Het is druk langs de lijn. Op enkele staplaatsen in de hoek, is het helemaal vol langs de lijn. De miezerige regen heeft niemand weerhouden om te komen. Een dame van DVV trapt af. Is dit team over een uur kampioen, is de vraag die bij iedereen rijst. Scheidsrechter Kagchelland heeft de eer deze wedstrijd te fluiten. Niet iedereen is er gerust op. Immers, onze jongens moeten voetballen tegen een damesteam en in het verleden hebben ze laten zien, dat ze dan niet de beste wedstrijd spelen. Stijn kan binnen 3 minuten met de bal aan zijn voet richting het doel van DVV. Zijn teamgenoten zijn er nog niet bij, Stijn wordt niet geholpen en de aanval loopt op niets uit. De eerste corner wordt genomen. Het moment van de bevrijding voor OFB: Youri scoort 1-0. Binnen een minuut ziet Stijn weer kans om op het doel te schieten. De keeper raakt de bal wel, maar het geluk is aan OFB-zijde en deze lucky one staat genoteerd als punt voor OFB; 2-0 Het spandoek wordt door het publiek een klein stukje uitgerold. Het publiek ruikt het kampioenschap! Al snel hierna zien we een corner van DVV. Ook deze resulteert niet in een doelpunt. Joas krijgt kans te scoren, maar het prachtige schot wordt door de keeper tegengehouden. Vervolgens mist Jeroen zijn moment. “Oehhhhh”, klinkt het massaal vanuit het publiek. Joas speelt lekker panna; hij passt door de benen van de tegenstander naar Jesca. Zij schiet de bal over het doel. Helaas. Lars krijgt de kans, maar het schot is iets te zacht en mist zijn doel. Een tegenaanval van de dames van DVV wordt door Pepijn gepakt. We zijn in de 14e minuut als het Joas lukt het 3e doelpunt te scoren; 3-0. Het spandoek wordt tot de helft uitgerold. Het zal nu toch niet meer misgaan? Eden minuut later een uitbraak van de Dirklandse dame. Pepijn duikt nog, maar tevergeefs. Het eerste tegendoelpunt wordt genoteerd; 3-1 Dan een vervelend moment voor Gerben. Ongewild komt hij hard in botsing met een tegenstander. Zij gaat huilend van het veld af en heeft ijs nodig om haar verhitte, gebotste hoofd te koelen. Gerben ook in tranen naar de kant: hij wilde helemaal niet zo hard botsen. De strijd gaat verder. Stijn krijgt nog een kans om te schieten, maar dat schot belandt naast het doel. Met een stand van 3-1 gaan de teams de rust in. Zoals gezegd: onze Oost Flakkeese Boys, ook al zijn er drie dames bij, laten niet hun beste voetbal zien tegen dames. Na de rust: Joas kopt de bal in het doel: 4-1! Jeroen schiet de bal in het doel: 5-1! Lang afstandsschot van Xander: 6-1! Jesca geeft op maat voor aan Jeroen. Jeroen scoort: 7-1! Aanval van DVV lukt: 7-2! Het eindsignaal klinkt. De spelers realiseren zich dat ze KAMPIOEN zijn geworden. Tijdens de rust hebben zij onder hun tenue de kampioensshirts aangetrokken. Die zijn in mum van tijd tevoorschijn. Dolblij rollen de spelers over elkaar. Het feest is compleet! Hand in hand rennen zij naar het doel. De kurken knallen van de champagneflessen. Een geweldige borrel om half 11 ’s morgens. Voorzitter Van der Vliet memoreert in zijn speech dat ze drie wedstrijden voor het eind van de competitie ongeslagen kampioen zijn geworden. Hij heeft uitgerekend dat er gemiddeld 5 doelpunten per wedstrijd zijn gescoord en gemiddeld slecht 1 tegendoelpunt per wedstrijd is genoteerd. Een prachtige beker wordt overhandigd aan Michelle, omdat het toch wel heel bijzonder is dat zij de wedstrijd verkiest boven de vakantie. Voor alle spelers is er een prachtige beker, waaruit ook al snel bubbels worden gedronken. Het feest verplaatst zich van het terras naar de kantine. In afwachting van de patatjes klinkt het eensgezind uit volle borst: We are the champions, my friend and we'll keep on fighting till the end We are the champions We are the champions No time for losers 'Cause We are the champions Of the world
OFB E2 – ZINKWEGSE BOYS E1
De Kraker! Zinkweg snel gekraakt! Na de wedstrijd van vorige week zaterdag begint bij sommige ouders de kampioensstress wel heel erg te kriebelen. Als spionage-echtpaar, afd. voetbal E2, struinen zij nieuwsbrieven van tegenstanders af, op zoek naar ‘nieuws’. Zondagavond 12 april is het raak. Onderaan de nieuwsbrief van onze volgende tegenstander Zinkwegse Boys lezen ze dit: “Op naar de kraker van komend weekeinde tegen de koploper OFB E2 uit de “plate”, oftewel Ooltgensplaat. Mochten we die winnen dan wordt het nog spannend want dan kunnen we zomaar kampioen worden mits we geen punten meer verspelen”. Gelijk wordt het op de WhatsApp gedeeld. Laat ze maar komen, die Zinkwegse Boys! Op donderdagavond wordt duidelijk dat Donny ook wat last heeft van de kampioensstress. Hij stuurt een WhatsApp om een uur van te voren aanwezig te zijn. Dit roept gelijk de volgende reacties op: “Gaan ze eerst nog trainen voor de wedstrijd ?” “Waarom midden in de nacht aanwezig?” Don excuseert zich met het bericht dat het team zoals gewoonlijk een half uur voor aanvang van de wedstrijd aanwezig moet zijn. Zo wordt het zaterdag de 18e. Iedereen is klaar voor de kraker Oost Flakkeese Boys versus Zinkwegse Boys. Aanwezig is het twaalfkoppige team, o.l.v. Don en Jan, aangemoedigd door weer meer publiek. Twee, een vader en een oom, fotografen staan klaar om de mooie momenten die vast gaan komen, vast te leggen; de ene camera is wat bescheidener dan de andere. Ik ben door de redactie van de nieuwsbrief gevraagd weer verslag te doen, dus ben ik thuis nog op zoek naar pen en papier, om de hoogtepunten op te schrijven. De scheidsrechter Wouter is een oude bekende van veel spelers. Onder zijn leiding kregen ze vreselijk veel doelpunten rond hun oren. Dit leidde er toe dat zij op 7 april 2012 een taart kregen om het 150e tegendoelpunt te vieren. Het wrange was dat tijdens die wedstrijd de 161 tegentreffer werd gescoord. Het hele seizoen meer dan 200! Ik geloof dat ze hiermee bij OFB recordhouder zijn, maar dat terzijde ;-(. Het heeft de basis gevormd tot wat ze nu zijn: bijna kampioen! De wedstrijd zal om 9.00 uur beginnen. De scheidsrechter laat iets eerder aftrappen en de strijd begint. Het is duidelijk dat OFB E2 voor de aanval gaat! In mum van tijd wordt OFB een corner toegewezen. Lars schiet heel gericht op Xander. Xander kopt de bal prachtig achter de Zinkwegse doelman; 1-0! Het team, de coaches en de trouwe OFB-aanhang gaat uit zijn dak. Omdat het nog voor 9 uur is, mis ik dit doelpunt en heb ik deze informatie dus van horen zeggen. Ik fiets net langs het veld en ben getuige van het applaus wat dit doelpunt oplevert. Snel zet ik mijn fiets aan de kant om verder niets te missen. Dit wordt spektakel! Dat kan niet anders. Nog geen twee minuten later dezelfde situatie. Weer is het Lars die de corner neemt. Heel gericht schiet hij op Xander, die de bal weer achter de doelman kopt. Het gespannen publiek durft een beetje te ontspannen. Het is nog voor 9 uur en het staat 2-0. Niet alle ouders zijn aanwezig. Een altijd enthousiaste vader zit voor zwemles langs het zwembad, gekluisterd aan de WhatsApp. In eerste instantie ontspant deze voorsprong hem enigszins, toch denkt hij dat de WhatsAppende moeder alles en iedereen voor de gek houdt. De Plaetse spelers blijven aanvallen. Er wordt goed over gespeeld. Xander ruikt de titel en scoort een minuut of vijf later zijn derde doelpunt. Nog niet eerder vertoont dit seizoen: een hattrick! Dis is hem te veel en van schrik moet hij het veld even verlaten voor een bezoekje aan de w.c. De zwemlesvader kan niet geloven dat er nauwelijks is afgetrapt en het al 3-0 staat. Hij vraagt zich af of de telefoon blijft hangen. Een andere mogelijkheid is dat we bekertjes koffie aan het tellen zijn . Hij lijkt zich toch bij de informatie neer te leggen en wenst iedereen veel succes. Langs de lijn denken sommige vaders zich ook te kunnen ontspannen. “De spanning is er nu echt af,” hoor ik er een verzuchten. Waarop een ander reageert: “Heb ik hier nu een week slecht voor geslapen?” Er wordt voortdurend gewisseld; immers wij zijn in de luxe positie van 12 spelers voor 7 plaatsen. Zinkweg gaat in de aanval. Zij willen de 0 van het scorebord. De bal gaat over en weer, maar echt gevaar is er niet. Pepijn trapt de bal drie keer uit. Als er gevaar dreigt is het óf Jeroen die uit het niets tevoorschijn komt en de bal naast schopt, óf het is Michelle die de bal prima blokt. Langs de kant is het genieten van het Flakkees wat er vandaag wel heel gepassioneerd uitkomt: “Vrieje trap voor Gerben”, besluit de coach. Het resulteert in een mooi schot van Youri op het doel, maar de Zinkwegse keeper verdedigt zijn doel uitstekend. Het levert geen doelpunt op. Na vijfentwintig minuten “samba-voetbal”, zoals een vader het noemt, gaan we de rust in. 9.35 uur - Na de rust de verrassing van de match: Youri staat in het keepershirt van OFB klaar om deze tweede helft het doel te verdedigen. Er komt wat twijfel bij het OFB-publiek. Ik vraag me hardop af of Donny de uitspraak “Never change a winning team” wel kent. De moeder van de huidige keeper concludeert dat Don denkt te gaan winnen, omdat Youri nu op keep staat, lezen we op de WhatsApp. We zullen het zien. OFB opent weer de aanval, op jacht naar meer doelpunten. De bal wordt achter het doel geschoten waar de OFB-aanhang staat. Ieder probeert de bal voor de keeper te pakken, wat mislukt. “Iedereen probeert het, niemand lukt het”, merkt de Zinkwegse keeper lachend op en pakt de bal dus maar zelf. OFB krijgt een corner. Lars, onze specialist in de eerste helft, neemt die. Heel beheerst plaatst hij de bal voor het doel. De nr. 6 van de Zinkwegse verdediging speelt de bal terug en in de rebound probeert Lars te scoren. Helaas rolt de bal voor het doel langs. Hierna gaat Zinkweg in de aanval en krijgen we de eerste actie van Youri als keeper. Hij duikt naar de bal en tikt de bal we alsof hij nooit anders gedaan heeft. Een corner voor Zinkweg… bal in de handen van onze nieuwbakken keeper, die hem hard en ver uitschiet. We blijven de coach in zijn moerstaal horen: “naar de ziekant” en “HELLUPUH” spoort hij aan. Het blijkt dé wedstrijd van Xander te worden. In de elfde minuut scoort hij: 4-0. Terwijl ik dit schrijf, vraag ik me af of hier ook een term voor bestaat; ik ben niet zo thuis in de voetbalterminologie. Een quarttrick? Enfin, woord of geen woord, we zijn er blij mee!;-) Ik ben op dit niveau niet voor een ‘man of the match’, maar vandaag geloof ik dat Xander die titel toekomt! Drie minuten later laat Joas zich van zijn beste kant zien. Stijn geeft een prima voorzet, waardoor Joas kan scoren: 5-0. Opvallend is het goede overspel en de samenwerking. Er is niemand die voor zichzelf gaat. Ieder speelt in dienst van het team. Waar gaat dit eindigen, is de vraag van het publiek. Xander krijgt de bal voor zijn voet, maar het lukt hem niet de 6-0 te scoren. Zinkweg geeft zich niet gewonnen en valt aan. In de achttiende minuut is de Flakkeese verdediging niet scherp en scoort Zinkweg: 5-1. Drie minuten later passt Pepijn de bal naar Stijn, die schuin voor het doel staat. Stijn neemt de tijd en kijkt, waardoor de keeper denkt dat de bal terug naar Pepijn zal gaan. Stijn ziet dit en heel subtiel schiet hij de bal achter de keeper. De stand is 6-1. “Hier heb ik nou zo’n beroerde week voor gehad”, vang ik op langs de lijn. Het wordt tijd dat het eindsignaal klinkt als Zinkweg nog een keer in de aanval gaat. Youri is kansloos en voor de tweede keer ligt de bal in het Plaetse doel. Nu vindt de scheids het inderdaad tijd om af te fluiten. Onder luid applaus en felicitaties maken de spelers zich op voor de penalty’s. We zijn benieuwd wat er in de Zinkwegse Nieuwsbrief over deze kraker komt. Dat lezen we ongetwijfeld als ons spionage-ouderpaar het gevonden heeft ;-). Volgende week krijgen we de meisjes van DVV09 op bezoek. Bij winst: KAMPIOENEN!
OFB E2 - De Jonge Spartaan E6 8-2
Ook vandaag is er de luxe dat alle spelers, 3 meisjes en 9 jongens, aanwezig zijn. Coach Jan heeft vandaag assistentie van Huib-Jan. Een deel van het trouwe publiek heeft zich, tot hun grote spijt, in de loop van de week al afgemeld. Wij weten hen gespannen, nagelbijtend, gekluisterd aan de WhatsApp. De afwezige Donny was door het aantal afmeldingen bang dat er niet voldoende steun zou zijn, maar niets is minder waar: hij krijgt al snel een foto toegestuurd van het publiek wat weer massaal is toegestroomd om de toekomstige kampioenen  aan te moedigen. Ook de het team van de Jonge Spartaan heeft de luxe van wisselspelers. Daarom wordt er met 8 tegen 8 gespeeld. De teams hebben er zin in en vallen over en weer aan. Na zeven spannende minuten zet Joas OFB op voorsprong. Luid gejuich volgt. Twee minuten later kunnen de Spartanen de gelijkmaker scoren: 1-1. Het mooie voetbal van overspelen en de ruimte zoeken, is vandaag bij onze spelers niet te zien. Pas in de vijftiende minuut is er de volgende kans voor OFB: Joas schiet de bal op de paal. Helaas! Een minuut later komt Lotte met de bal aan haar voeten ruim over de helft; de bal gaat naar Youri, die in de benen van de verdediging loopt. Even later krijgt Gerben de bal prachtig aangespeeld. De bal moet naar zijn ‘schietbeen’, wat net teveel tijd kost en waardoor hij te zacht op de keeper schiet. Gelijk gaat OFB weer in de aanval: over, de paal, de keeper…. De bal gaat er niet in, tot frustratie van coaches en het publiek. De bal gaat over en weer. De Spartanen ruiken hun kansen en proberen te scoren. Pepijn laat zien dat hij tijdens de keepertraining heeft geleerd hoe je een bal vangt: knie omhoog en de bal klemvast pakken. Nu nog ‘Keeper!’ erbij roepen, Pepijn ;-) We zijn in de vijfentwintigste minuut en wachten op het fluitsignaal voor de rust, als Gerben ‘on a roll’ gaat. Hij speelt de bal over naar Jesca. Zonder twijfel schiet zij en scoort! Héhé, de girl-power die dit team hard nodig heeft! Met 2-1 voor gaan we de rust in. Werk aan de winkel voor Jan en Huib-Jan! Wat er gezegd is in de kleedkamer, laat zich raden. Feit is wel dat OFB al gelijk meer ruimte zoekt en in de aanval gaat. Na twee minuten vindt Joas de ruimte en scoort voor de tweede keer: 3-1. Stijn jaagt gelijk verder en aast op een doelpunt. Bal op de lat ;-( Iets later loopt Jeroen vrij en maakt een prachtig doelpunt: 4-1. Een Spartaanse vader vertelt me dat het nu wel klaar zal zijn, want dit is de stand die hij vanmorgen had voorspelt. Maar we zijn nog niet eens halverwege de tweede helft en dus nog lang niet klaar. Jeroen vindt weer de ruimte en kan de bal naar Stijn spelen. Stijn schiet, wat goed blijkt voor het volgende doelpunt: 5-1. Vlak erna klinkt er gejuich van het aangrenzende veld, waar de E1 voetbalt. Ook zij scoren, maar de stand is onbekend. Er is geen tijd om er lang aandacht aan te besteden, want ook Lars ziet zijn kans schoon in de verre hoek te schieten. De keeper is kansloos. 6-1. Gelijk na de aftrap volgt de volgende aanval. Het is nu zonder meer duidelijk dat de coaches het over ‘vrij lopen’ en ‘niet op n kluitje’ hebben gehad. Stijn vindt weer de ruimte en zet de stand op 7-1. De Spartanen proberen een tegenaanval. Michelle maakt haar status als verdediger waar en er wordt niet gescoord. Op het aangrenzende veld wordt weer gescoord en hoor ik een stand van 3-4 rondwaaien. Daar is het dus spannend.
Flakkee E2 - OFB E2 1-1
Hadden we elkaar op eigen veld op 25 maart j.l. gezien, nu moet het E2-team naar Flakkee. Op 25 maart speelden we onder gure omstandigheden; ook nu regent het en is het venijnig koud. De stand is ongewijzigd: Flakkee bezet de tweede plaats en OFB E2 voert de ranglijst aan. Trots! Was er op 25 maart twijfel over de speelsterkte van sommige spelers van Flakkee, nu wordt er al snel verteld dat men versterking uit de E1 heeft ingezet. “Wij gaan op eigen kracht”, is al snel het statement. We gaan het zien. Het team is compleet en onder leiding van Don en Jan gaan ze het veld op. De Plaetse aanhang is weer massaal aanwezig en laat zich vanaf het begin vanaf de Joep…..tribune massaal horen. Gezien het weer, is men ook wel erg blij met de droge plek op deze tribune. De meegereisde fotograaf heeft het slechter: 50 minuten loopt hij langs de lijn om de wedstrijd in beeld vast te leggen. Koud! Flakkee trapt af. Enkele aanvallen op beide doelen kunnen niet worden benut. In de vierde minuut gaat een speler van Flakkee er door een tackle op de bal van Youri bij liggen. Hij krijgt een vrije trap. OFB schaart zich voor het doel. De vrije trap wordt genomen, Pepijn kan de bal niet goed zien, bal rolt tussen de vele benen door en het eerste doelpunt valt: Flakkee staat 1-0 voor. Vanaf de tribune krijgt de scheids het predikaat “thuisfluiter”. Dit blijkt in de loop van de wedstrijd niet terecht. De scheids doet prima en eerlijk zijn werk. De strijd gaat verder. De aanvallen gaan heen en weer. In de tiende minuut komt het publiek van de banken: een voorzet van Xander naar Jeroen. Jeroen schiet, de keeper duikt en verandert met zijn vingertoppen de bal van richting. Stijn jaagt verder. De bal komt weer op de schoen van Flakkee. Er volgt een aanval die het publiek de adem doet inhouden. Gelukkig redt Pepijn, maar de bal is gelijk weer voor Flakkee. Het schot is over. Aanval gaat weer naar de overkant. Prachtig overspel van OFB. Lars geeft de voorzet. Helaas schiet Stijn over. We zijn in de achttiende minuut als Pepijn weer redt. Achtereenvolgens twee corners voor Flakkee die geen doelpunten opleveren. Vlak voor rust een complete verrassing van de Flakkeese doelman: hij komt heel ver uit. Vanaf de tribune galmt het publiek: “De keeper is weg!” Helaas, komt OFB niet tot scoren. Ondanks de achterstand blijft het publiek beleefd. Flakkee wordt bedankt voor de weggegeven ingooi ;-). Na vijfentwintig spannende minuten wordt er afgefloten en is er even rust. Na de rust is het OFB die veel druk zet om de gelijkmaker te zetten. Al heel snel is er een kans voor Joas, die helaas niet wordt benut. Onder aanmoediging van zijn moeder blijft Joas jagen. In combinatie met Stijn wordt de gelijkmaker gezet, 1-1. Dolenthousiast rollen de spelers over elkaar. Er wordt verder gestreden. De keeper verrast OFB wederom: nu loopt hij met de bal aan zijn voet het veld in en speelt iedereen weg. Hij komt oog in oog met Pepijn. Weer klinkt het van de tribune: “De keeper is weg!” Applaus voor Pepijn die het doel leeg houdt! Pepijn verklaart later dat dat wel het moment was dat hij zenuwachtig werd: “toen ik die keeper op me af zag komen…”. Even later herhaalt de keeper deze actie nogmaals. Dit keer krijgt hij geen kans de overkant te bereiken. Lotte verovert in het middenveld de bal van hem. Het doel in nu onbemand en een tegenaanval volgt. Helaas kan OFB deze prachtige kans niet benutten. Er zijn nog diverse kansen aan beide kanten in de laatste minuten. Het eindsignaal klinkt. Trots komt OFB van het veld af: op eigen kracht stand gehouden. Het kampioenschap is weer een punt dichterbij!
OFB E2 - Flakkee E2 1-1
Omdat er vorige week een schoolvoetbal toernooi was moesten onze mannen afgelopen woensdag 25 maart aantreden tegen Flakkee. De nummer twee van de ranglijst. Winst zou de voorsprong vergroten en verliezen dan loopt Flakkee in. De wedstrijd werd gelukkig weer gade geslagen door een hoop toeschouwers en supporters. Ook nu stonden ze er weer ondanks het ongure weer. Flakkee mocht de wedstrijd aftrappen en in het beginnen gaat de wedstrijd redelijk gelijk op. Beide teams doen hun beste om de openingstreffer te maken. Langs de lijn wordt er getwijfeld aan sommige spelers van Flakkee omdat deze flink groter zijn dan de andere spelertjes. Toch weet OFB goed stand te houden. Enkele aanvallen worden aan wederzijdse doelen gemaakt maar kunnen niet worden benut. OFB heeft de overhand en blijft de druk op Flakkee leggen. Door het doorvoeren van een aantal wissels ontstaat er even ruimte in onze achterhoede. Hierdoor krijgt Flakkee even te veel ruimte en komen met drie man op het doel af. Onze keeper, Pepijn, die overigens een goede wedstrijd keepte, kon Flakkee nu niet weerhouden van de openingstreffer. Hierna mag OFB aftrappen en gaan gelijk in de tegen aanval. En met succes, OFB komt gevaarlijk voor het doel en Joas weet direct de bal in het net te plaatsen en de gelijkmaker te maken. Hierna gaat het nog even over en weer tot dat het rust signaal klinkt. In de tweede helft is OFB wel de ploeg die het spel maakt en heeft Flakkee vol onder druk staan. Regelmatig komt OFB gevaarlijk dicht bij het doel van de tegenstander maar het ontbreekt OFB aan daadkracht om het af te maken. Tevens gaat het spelen met 7 spelertjes en een keeper OFB parten spelen. Hierdoor is de ruimte moeilijker te vinden en wordt er vaak balverlies geleden. Dan krijgt OFB een mooie kans. De bal gaat door de lucht en gaat over de keeper heen, althans dat denken de toeschouwers. Maar de grote keeper weet nog net zijn hand tegen de bal aan te tikken waardoor deze geen doel treft. Diverse kansen komende er nog in de laatste minuten van de wedstrijd voor Flakkee, maar ook gevaarlijk zijn ze niet. Het eindsignaal klinkt en met het gelijke spel behouden ze vier punten voorsprong. Hopelijk gaan de spelertjes zaterdag weer de winst pakken bij WFB.
Zinkwegse Boys E1 - OFB E2 2-2
Volop lof, maar de titel is nog ver weg! Het is de hele week voelbaar dat er een topper in de lucht hangt: de strijd om de eerste plaats! Zowel de Zinkwegse Boys als de E2 OFB zijn nog ongeslagen. Voor het eerst in hun voetbalcarrière staat een koppositie op het spel. Als de voetballers zich i.v.m. kerstfeestvieringen voor de training afmelden, wordt het Rob te veel. Hij biedt spontaan aan een vervangende training te leiden. “Ik heb 0 ervaring; wel ervaring met soldaten en peloton ME-ers. Dus hoe moeilijk kan het zijn”. De weersvoorspelling wordt nauwlettend gevolgd; het ziet er wat dat betreft niet heel goed uit. Het blijft droog, dus wordt er fanatiek getraind door de jongens én de enige dame die de E2 rijk is. De spelers staan op scherp. Er wordt nog gezocht naar iemand die bereid is de training in Zinkweg te gaan observeren, maar daar komt niets van. Vrijdagavond op tijd naar bed; klein beetje uitslapen en om 10.15 uur staat een team van 9 spelers klaar om naar Zinkweg te reizen. Enige afwezige is Youri; verder is het team compleet. Gelukkig hoeft Donny niet te werken en natuurlijk is ook Jan van de partij. Een lange stoet auto’s rijdt over Hoeksche dijken. Maar liefst 20 man (vaders, moeders, broertjes, oma, opa’s, tante, oom…) publiek gaat mee om het team aan te moedigen. 11.30 uur wordt er afgetrapt. Gelijk is er een spannende aanval van de Zinkwegse Boys. OFB neemt de aanval over met een houding van “Wij laten ons niet zomaar wegzetten!” Hoewel de weersvoorspellingen nog steeds niet best zijn, breekt de zon door. De wind waait hard en verandert de bal soms ongewenst van richting. De aanvallen gaan over en weer. Max maakt een prachtige sliding op de bal, wat dit commentaar ontlokt: “Wow, dat zie je zelfs bij Ajax niet!” Na 5 minuten is er de eerste doelkans van Joas….. de bal schampt de paal. Helaas! Gelijk volgt er een tegenaanval. Michelle verdedigt uitstekend en speelt de bal naar keeper Pepijn. De bal wordt ver uitgeschoten. Joas schiet de bal naar Jeroen. Jeroen schiet én: 0-1! Applaus! Hij mag gelijk met Michelle even rusten. Voor hen komen Gerben en Lars in het veld. Zij staan te trappelen om mee te doen. Heel snel volgt het tegendoelpunt door de Zinkwegse nummer 6. De verdediging is te afwachtend en de bal is onhoudbaar voor Pepijn. OFB is gebrand op de winst en blijft aanvallen. Ondertussen vinden de meegereisde broertjes Zinkweg wel erg ver. Kerstliedje langs de lijn: “de wijzen,…. die gingen samen reizen, …. Staat hier zijn wieg misschien?” De verslaggever zit druk te schrijven, aangemoedigd door Reinier. Hij blijkt over een onbekend talent voor commentaar te beschikken. Ik nomineer hem hierbij voor schrijven van het volgende verslag. Het thuisfront wordt op de hoogte gehouden d.m.v. WhatsApp. Ondertussen blijft OFB druk zetten. Zinkweg is niet meer op de helft van OFB te zien. Er wordt gestreden en Zinkweg moet volledig in de verdediging. Maar dan is er ineens gevaar: wéér de nummer 6; Xander en Gerben verdedigen uitstekend. Zinkweg krijgt een corner. Stijn wordt net gewisseld, krijgt de bal en rent met de bal aan de voet naar de overkant. Het gevaar is geweken. Xander is heel gevaarlijk voor Zinkweg. Jammer genoeg lukt het hem niet te scoren. Nog een keer gevaar van Zinkweg. Weer Michelle die goed verdedigt en de bal naar Pepijn weet te spelen. Het fluitsignaal klinkt. Een spannende eerste helft is gespeeld. Spelers mogen even rusten en krijgen van de coaches een peptalk. Ouders zitten met gierende hartkleppen aan de koffie. De Zinkwegse Boys kiezen er na de rust voor om hun enige Zinkwegse Girl als keeper neer te zetten. Gelijk loopt OFB gevaar, maar het is weer Xander die OFB uit de benarde positie redt. De bal gaat over en weer. De elementen zijn nu iets zwaarder voor OFB. Zij kijken nu in een laagstaande zon en hebben te kampen met een fikse tegenwind. Oeps, even geen verdediging van OFB . Gelukkig is het schot naast! Het lukt OFB om steeds langer op de Zinkwegse helft te spelen. De girl-keeper heeft het druk, maar een doelpunt blijft uit. En dan ligt de bal erin! Stijn scoort! Dol van vreugde rent hij helemaal naar de overkant en springt in de armen van Pepijn. Er is niet veel tijd om te feesten. De strijd gaat verder. Gelijk weer een aanval van OFB. Jeroen krijgt een kans, maar mist helaas. OFB blijft aanvallen: Jeroen schiet over, Lars schiet naast….. de bal gaat er niet in! Zinkweg valt aan. Pepijn is kansloos. De gelijkmaker is gemaakt: 2-2. Dan n zucht door het publiek: Lars schiet…. op de paal. Het lijkt wel n flipperkast, maar de bal wil er niet in. Het meegereisde publiek durft haast niet meer te kijken….. dan de bal achter het doel, maar niet: erin! Er wordt afgefloten. Er gaat één punt mee naar De Plaete. Het was een thriller, waaruit we kunnen concluderen dat de spelers enorm gegroeid zijn. De wil om te voetballen is gigantisch. Jan kon de spelers maar nauwelijks uit het veld houden als ze gewisseld werden. Lof voor Donny en Jan die dit team naar een hoger niveau moeten leiden. Er is niks verloren. In het nieuwe jaar gaan we vol goede moed verder.